ای خوشا چشم تو را سیر تماشا کردن دیدن روی تو و، پشت به دنیا کردن ای خوشا صبح که چشمان سحردرخواب استگره از زلف به هم ریخته ات وا کردن دست دردست تو تا آن سر دنیا رفتنبعد ازآن کلبه ای ازعشق، مهیا کردن صبح در آینه ی چشم به من دوخته اتخویش را دیدن وصد حادثه برپا کردن روبروی نگهت مثل شهیدی عاشقسینه ام را سپرِ تیر بلاها کردن کاش ای کاش که می شد که  بدانم تا کی؟از غم عشق تو با خویش مدارا کردن باز، خورشید سفر کرد و شب از راه رسیدچاره ای نیست بجز تکیه به فردا کردن 

ای نگاه تو، سرآغاز پریشانی منگرمی بوسه ی تومانده به پیشانی من اشک شوقی که ز چشم تو فرو می ریزدبهترین هدیه برای دل طوفانی من کاش در قحطی احساس و محبت یکبار شاد وسرمست بیایی، تو به مهمانی من مثل یک کودک جذاب، پراز شوروشریآه ای عشق جگرسوز دبستانی من بی تو ازخود، چه بگویم که به هم ریخته امزندگی نیز شده مایه ی ویرانی من نکند، ها، نکند مثل من عاشق شده ایکه می آیی به تماشای غزل خوانی من مانده در خاطرم آن روز که گفتی با نازسرنوشت تو گره خورده به پیشانی من